Pokonanie lotem wielkich przestrzeni wymaga ogromnych wydat­ków energii. Próbowano wyliczyć, ile gramów tłuszczu potrzeba na wykonanie przelotu nad zachodnim Atlantykiem, z Ameryki na Ber­mudy, a następnie porównywano zawartość materiałów zapasowych w ciele ptaków rozpoczynających i kończących przelot. Okazało się, że ptaki zużyły znacznie mniej tłuszczu niż sądzono. Najprawdopo­dobniej wykorzystują one sprzyjające kierunki wiatrów, nie lecąc wzdłuż linii łączącej na mapie cel z miejscem startu, lecz wybierają taką trasę i taką wysokość nad poziomem morza, jaka w danym przy­padku jest najkorzystniejsza. Skąd jednak ptaki wiedzą, jakie są szyb­kości i kierunki wiatrów na różnych terenach i rozmaitych wysokoś­ciach? Przecież nie odbierają radiowych komunikatów meteorologicz­nych, lecąc zaś wysoko w powietrzu nie posiadają punktów odniesie­nia potrzebnych do oceny ruchu nawet tej masy powietrza, w której się znajdują.

Dodaj komentarz
You May Also Like

BROŃ DEFENSYWNA

Kolce jeża, w połączeniu ze zdolnością do zwijania się w kulę, stanowią…

DALEKIE PRZELOTY

Wysuwano hipotezy, wiążące przeloty ptaków w okolicach blis­kich biegunów z ubiegłą epoką…

CO OPRÓCZ DYDELFÓW?

Oprócz dydelfów w Ameryce Południowej żyją jeszcze bójniki, Caenolestidae. Są to drobne…

MÓZG SSAKÓW

Jak już wspomnia­łem, w mózgu ssaków rozwinęła się przede wszystkim kora mózgowa,…