Pokonanie lotem wielkich przestrzeni wymaga ogromnych wydat­ków energii. Próbowano wyliczyć, ile gramów tłuszczu potrzeba na wykonanie przelotu nad zachodnim Atlantykiem, z Ameryki na Ber­mudy, a następnie porównywano zawartość materiałów zapasowych w ciele ptaków rozpoczynających i kończących przelot. Okazało się, że ptaki zużyły znacznie mniej tłuszczu niż sądzono. Najprawdopo­dobniej wykorzystują one sprzyjające kierunki wiatrów, nie lecąc wzdłuż linii łączącej na mapie cel z miejscem startu, lecz wybierają taką trasę i taką wysokość nad poziomem morza, jaka w danym przy­padku jest najkorzystniejsza. Skąd jednak ptaki wiedzą, jakie są szyb­kości i kierunki wiatrów na różnych terenach i rozmaitych wysokoś­ciach? Przecież nie odbierają radiowych komunikatów meteorologicz­nych, lecąc zaś wysoko w powietrzu nie posiadają punktów odniesie­nia potrzebnych do oceny ruchu nawet tej masy powietrza, w której się znajdują.

Dodaj komentarz
You May Also Like

DALEKIE PRZELOTY

Wysuwano hipotezy, wiążące przeloty ptaków w okolicach blis­kich biegunów z ubiegłą epoką…

BROŃ DEFENSYWNA

Kolce jeża, w połączeniu ze zdolnością do zwijania się w kulę, stanowią…

DZIOBAK

Dla dzio­baka, polującego pod wodą z zamkniętymi oczami i uszami, dziób stanowi…

PRZYKŁAD PLESZKI

Dla przykładu warto pamiętać, że pleszka (Phoenicurus phoenicuruś), ważąca 15 g, pożera…