Noworodek torbacza ma stosunkowo bardzo wielkie nogi przednie, znacznie większe od tylnych, nawet u świeżo urodzonych kangurów. Za ich pomocą dostaje się on do worka mieszczącego się na brzusznej stronie ciała matki i otaczającego sutki. Tutaj pysk zarodka łączy się z sutką, która silnie nabrzmiewa i tak wypełnia pysk noworodka, że oddzielenie go jest niemożliwe. Po upły­wie pewnego czasu, różnego u różnych torbaczy, kontakt między mat­ką i młodym osobnikiem rozluźnia się; młody osobnik może później czasowo opuszczać torbę, do której kryje się w razie zagrażającego niebezpieczeństwa. U wielu gatunków młode okazy wiele czasu spę­dzają przyczepione do futra matki na grzbiecie lub na ogonie.

Dodaj komentarz
You May Also Like

BROŃ DEFENSYWNA

Kolce jeża, w połączeniu ze zdolnością do zwijania się w kulę, stanowią…

CO OPRÓCZ DYDELFÓW?

Oprócz dydelfów w Ameryce Południowej żyją jeszcze bójniki, Caenolestidae. Są to drobne…

DALEKIE PRZELOTY

Wysuwano hipotezy, wiążące przeloty ptaków w okolicach blis­kich biegunów z ubiegłą epoką…

ZMIANY TEMPERATURY OTOCZENIA

Przeloty ptaków nie są ograniczone do krain chłodnych i umiarko­wanych. Również w…