Wbrew temu, co skłonny jest sądzić człowiek na podstawie samo­obserwacji, pozbycie się nadmiaru ciepła przez parowanie potu występuje tylko u niewielkiej liczby ssaków. Produkcja dużych ilości potu oznacza bowiem stratę wody i soli, co nie zawsze można wyrównać. Ponadto pocenie obniża temperaturę skóry, która wobec tego tym silniej chłonie ciepło z otoczenia. Wielkie ssaki pustyń mają znacznie lepszy sposób walki z przegrzaniem. Zwiększając przepływ krwi przez skórę słabo owłosioną wypromieniowują ciepło z małżowin usznych, a także z poroży. Przede wszystkim zaś chłodzą krew żylną przez od­parowywanie wody na błonie śluzowej jamy nosowej i zatok wypeł­niających niektóre kości czaszki.

Dodaj komentarz
You May Also Like

BROŃ DEFENSYWNA

Kolce jeża, w połączeniu ze zdolnością do zwijania się w kulę, stanowią…

CO OPRÓCZ DYDELFÓW?

Oprócz dydelfów w Ameryce Południowej żyją jeszcze bójniki, Caenolestidae. Są to drobne…

DALEKIE PRZELOTY

Wysuwano hipotezy, wiążące przeloty ptaków w okolicach blis­kich biegunów z ubiegłą epoką…

ZMIANY TEMPERATURY OTOCZENIA

Przeloty ptaków nie są ograniczone do krain chłodnych i umiarko­wanych. Również w…