Jeśli otaczająca ssaka temperatura grozi przechłodzeniem, zwierzę stroszy futro, zwiększając izolacyjną warstwę powietrza, a następnie obniża temperaturę peryferii ciała, która spełnia wówczas funkcję osłony termicznej. Metabolizm narządów wewnętrznych, głównie wą­troby wzrasta, w końcu następuje termogencza mięśniowa: zwierzę zaczyna się poruszać lub dostaje dreszczy. Mogą się jeszcze dołączyć modyfikacje zachowania jak np. ciasne skupianie się małych ssaków, zamykanie kanałów przewietrzających gniazda podziemne itd.
Warto zdać sobie sprawę, że niebezpieczeństwo przegrzania jest zwykle krótkotrwałe, gdyż temperatura nocna nawet w tropikach jest zawsze niższa od temperatury wewnętrznej ssaka. Dlatego izolacja od otoczenia może oddawać usługi także w nadmiernym cieple. Tak np. znakomita wełna wielbłądzia chroni zwierzę, którego temperatura opada w nocy o parę stopni, przed zbyt szybkim rozgrzaniem w dzień przez promienie słoneczne.

Dodaj komentarz
You May Also Like

BROŃ DEFENSYWNA

Kolce jeża, w połączeniu ze zdolnością do zwijania się w kulę, stanowią…

DALEKIE PRZELOTY

Wysuwano hipotezy, wiążące przeloty ptaków w okolicach blis­kich biegunów z ubiegłą epoką…

CO OPRÓCZ DYDELFÓW?

Oprócz dydelfów w Ameryce Południowej żyją jeszcze bójniki, Caenolestidae. Są to drobne…

ZMIANY TEMPERATURY OTOCZENIA

Przeloty ptaków nie są ograniczone do krain chłodnych i umiarko­wanych. Również w…