O mnie


Witam Cię w mojej cząstce wirtualnego świata!

Ogromnie cieszę się z Twojej obecności! Mam nadzieję, że znajdziesz tutaj dużą porcję inspiracji i rzetelnych materiałów, które podniosą jakość Twojej pracy.
 
Jestem nauczycielką z siedmioletnim stażem. Doświadczyłam pracy we wszystkich typach szkół. Jednak najcieplej wspominam gimnazjum. To moja macierzysta placówka. Tam stawiałam pierwsze kroki, tam pracowałam najdłużej i tam odniosłam najwięcej sukcesów, bo właśnie tam spotkałam wspaniałych, inspirujących ludzi. Myślę tutaj zarówno o kadrze pedagogicznej, jak i o uczniach. Z wieloma absolwentami mam stały kontakt mimo upływu lat.
 
Jestem polonistką. Dlaczego? Poza oczywistą miłością do literatury, o wyborze zawodu zadecydowały także inne czynniki.
 
Od dziecka wiedziałam, że w przyszłości będę uczyć (tak jak wówczas moja mama) lub leczyć. Edukacja, ewentualnie medycyna, innej opcji nie było.
 
W siódmej i ósmej klasie szkoły podstawowej miałam polonistkę, która stała się dla mnie wzorem. Postanowiłam, że jeśli będę kiedyś uczyć, to będę takim nauczycielem jak Ona.
 
Mimo tego, że najbardziej na świecie kochałam czytać i pisać, w liceum wybrałam profil biologiczno-chemiczny. Chciałam się przekonać, czy aby na pewno nie popełnię błędu, wybierając filologię.
 
Już po pierwszym roku wiedziałam, że ścisłe kierunki nie są dla mnie wink Jednak tematyka zdrowia wciąż mnie fascynuje, co ma także odzwierciedlenie w tym, czego nauczam na swoich lekcjach wychowawczych.
 
Poza tym, brakowało mi autorytetu, jakim była dla mnie wspomniana już Pani od polskiego. Widziałam, jak wiele traci ten przedmiot, nie mając charyzmatycznego wykładowcy. Przekonałam się wtedy, jak wielką moc ma inspiracja drugim człowiekiem.
 
Wybrałam więc zawód, w którym inspiracja jest kluczowa. Obopólnie, ponieważ aby być dobrym nauczycielem, który pociągnie za sobą tłumy, muszę być dla nich inspiracją, ale też ja sama tej inspiracji potrzebuję, wiec nieustannie muszę się rozwijać.
 
Na nauczanie języka polskiego zdecydowałam się nie tylko dlatego, że to moja ukochana dziedzina, ale dlatego, że przez literaturę i język najefektywniej możemy wpływać na drugiego człowieka, na Ucznia. Głęboko wierzę w to, że „język jest obrazem naszego świata”.
 
Poza nauczaniem języka polskiego, z wielką przyjemnością prowadzę lekcje wychowawcze, a także zajęcia teatralne i koła wolontariackie.
 
Jestem także żoną i mamą. Obecnie przebywam na urlopie wychowawczym. Macierzyństwo to moja najważniejsza misja, która jednocześnie otwiera wiele nowych drzwi. Będąc mamą, jeszcze silniej wierzę w to, że warto zajmować się w życiu tym, co się naprawdę kocha. Stąd ten blog.
 
 
Jeśli chcesz się dowiedzieć o mnie czegoś więcej, zapraszam TUTAJ smile
 
Jeśli chcesz poznać mnie bardziej od strony prywatnej,
wejdź TUTAJ smile